Bursztyn

Lubię, gdy bursztyn jest ciemny, prawie czarny, o nieregularnej powierzchni - bagienny; może też być mleczny - prawie biały, pełen drobniutkich pęcherzyków powietrza.
Całkowicie przezroczyste, miodowe odmiany wyglądają "plastikowo". Wrażenie to potęguje mały ciężar właściwy (1,05 - 1,1 g/cm3), mniejszy, niż wody morskiej - bryły bursztynu pływają w słonej wodzie, tłusty połysk oraz złe przewodnictwo ciepła. Skojarzenie z plastikową tandetą pogłębia, niestety, pospolite wklejanie "oczek" ze sprasowanej masy bursztynowej w tandetną srebrną oprawę.
To, że nie jest "kamieniem" jest jednak ogromną zaletą, nawet okazałe naszyjniki czy kolczyki nie ciążą, zaś przyłożona do skóry bryłka jest przyjemnie ciepła.

Niezwykłe cechy bursztynu zdumiewały ludzi już w czasach najdawniejszych, przypisywano mu własności nadprzyrodzone. Potarty o wełnę ładuje się ujemnie i przyciąga drobne pyłki, kawałeczki papieru. Ta obserwacja zapoczątkowała naukę o elektryczności.
Elektron to grecka nazwa bursztynu, nazwa arabska ambra nawiązuje do charakterystycznego zapachu spalonej lub potartej skamieniałej żywicy. Niemcy zwą go Bernstein (płonący kamień). Podobno słowiańska nazwa jantar pochodzi od fenickiego jain-itar (morska żywica). Jeszcze określenie geologiczne - sukcynit.

Jantar jest symbolem optymizmu, wiecznie odradzającej się fali życia i daje siłę przezwyciężania przeciwności losu. Złocisty blask kojarzy się z rozgrzanym piaskiem plaży; nawet w pochmurny dzień przypomina radość i ciepło słońca.
Dzięki zawartości kwasu bursztynowego oraz właściwościom elektrostatycznym może korzystnie oddziaływać na organizm człowieka. Ujemne elektrony powstające przy pocieraniu bursztynu rozładowują zagrażające nam ładunki dodatnie w nadmiarze produkowane przez otaczające nas urządzenia: telewizory, sprzęt elektroniczny, monitory komputerowe, a nawet... kaloryfery.

Jest naszym narodowym skarbem, warto odkryć go ponownie, jako ozdobę i dla zdrowia.

Pielęgnacja wiąże się z własnościami bursztynu - wrażliwością na działanie kwasów, ługów, benzyny, alkoholu i perfum, oraz miękkością (twardość Mohsa 2-2,5). Nosząc biżuterię z tym kamieniem należy zachować ostrożność: nie narażać na działanie oparów benzyny i rozpuszczalników, kolczyki i naszyjniki zakładać dopiero po użyciu perfum i lakierów do włosów, pierścionki zdejmować do mycia rąk i ciężkich prac, gdyż jego powierzchnia łatwo ulega zarysowaniu, matowieje.
Biżuterię przechowywać w taki sposób, aby nie stykała się z innymi metalowymi przedmiotami.

Kamienie można czyścić i polerować miękką szmatką, wyrobów nie wolno zanurzać w płynach do czyszczenia srebra; ściemniałe srebro przeciera się specjalnymi ściereczkami, które można kupić w sklepach jubilerskich.